سخت ترين ديدار.... ديدار اوني که به جاي همه عشقي که بهش دادي يه قلب زخمي برات يادگار بذاره و تو نگاهش کني و باز مثل روزه اول دلت بلرزه و حس کني هنوزم دوستش داري .......بخواي همه تنهايي رو که به اميد برگشت دوبارش تحمل کردي تو گوشش فرياد کني اما حتي نتوني ........ به چشماش نگاه کني که بفهمه با همه بديهاش هنوزم با همه قلبت دوستش داري اما ببيني چشماش داد مي زنه که دلش ماله يکي ديگس

عشق آن چیزی است که در اوج خستگی لبخند را به لبانت می آورد.

سکوت و نگاه را

 با هم یکی میکنم

 فریادی میشود بی صدا

 می شنوی؟ !

فریاد بی صدا را

فریادی که با تمام سکوتش

 فقط یک چیز می گوید :

 دوستت دارم

دوستم داشته باش

امروز تمام شعرام رو نگاه کردم

تمام کتابهای شعرم

حتی دفتر شعری که داشتم

شعرهای نابی که همیشه خیلی دوسشون داشتم

همیشه هروقت که دلم تنگ میشد یکی از اونا رو می خوندم

یا تویی دفترم چند خطی از حالم می نوشتم

راستی تو هم تویی آخر دفترم بودی

چیزای از تو هم نوشته بودم

اما امروز اینقدر حالم گرفته بود

که نه شعرای تویی کتاب نه شعرای توی دفترم

چاره ام نکرد حتی دوست نداشتم آخر دفترم رو نگاه کنم

دیگه نه توصیف حالم رو می تونم توی دفتر بنویسم نا هیچ جای دیگه

دیگه فقط می خوام با یک نفر درد دل کنم

همونی که می تونست کاری کنه که

امروز حال من این نباشه

همونی که می تونست منو به تو برسونه

فقط اونه که حالا از اون بالا میتونه منو ببینه

و تنها اون که چاره دردمه

خدا جون قربونت برم فدات بشم

تو رو به خداوندی خودت قسم می دم

به دادم برس

مروای دوست مرو ای دوست
مرو از دست من ای یار که منم زنده به بوی تو
به گل روی تو
بنشین تا بنشانی نفسی آتش دل
بنشین تا برسم مگر به شب موی تو
تو نباشی چه امیدی به دل خسته من
تو که خامو شی بی تو به شام وسحر چه کنم
با غم تو
چه کنم با دل تنها که نشد باور من
تو و ویرانی خاموشی کوهم اگر اگر چه کنم با غم تو

روزی اگر به سراغ من آمد به او بگو :

« من خوب می شناختمش

نامت چو آوازی همِشه بر لب او بود .

حتی زمان مرگ

آن لحظه های پر ز درد و غم و غروب

آن بیقرار عشق

چشم انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« شب در میان تاریکی در نور ماهتاب

هر روز در درخشش خورشید تابناک

هر لحظه در برابر آیینه ی زمان

آن دختر سکوت ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود .»

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« جز تو دلش را به هیچ کس امانت نداد

هرگز خیانتی به دستان تو نکرد

هرگز نگاه پاک و زلال تو را ؛

با هیچ چشم سیاه مستی عوض نکرد

تا آخرین نفس ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

افسوس ! دیر شد ؛ ای کاش !

کمی زودتر می آمدی . »

اما بگو :

« من خوب می دانم

حتی در آن جهان

آن خفته ی خموش ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته است .»

روز ی اگر .......

اما ؛ نه ؛

او هیچوقت دیگر نمی آید .

کاش عمرم

هرگز در زندگی اخم نکن

چون ممکنه یه نفر

فقط

به لبخند تو زنده باشه

گل سرخي دادم گل زردي به من داد

براي يك لحظه نا تمام قلبم از تپش افتاد!

 با تعجب پرسيدم مگر از من متنفري!؟

گفت:نه! باور كن! ولي چون تو را واقعا دوست دارم

 نمي خواهم پس از آنكه كام از من گرفتي

اگر در یخچال غذایی و به تن تان لباسی وبالای سرتان سقفی برای خوابیدن دارید

شما از 70% مردم دنیا خوشبخت ترید.

اگر مقداری پول در حساب بانکی و مقداری نیز در کیفتان ویا قلکتان دارید

شما جز25% سروتمندان برتر جهانید.

اگر امروز  از خواب بیدار شدید بیش از انکه احساس کسالت کنید احساس سلامتی کردید

از یک میلیون نفری که در طی این هفته خواهند مرد خوشبخت ترید.

اگر بدون هیچ ترسی می توانید شعار مذهبی تان را بجا اورید

شما ار 200میلون نفر در دنیا خوشبخت ترید .

اگر پدرومادرتان زنده اند باز هم خوشبخنیدوسرتان را می توانید بالا بگیرید

لبخندبرلب داشته باشیدوواقعا شکرکذارباشید.

شماواقعاخوشختید چون اکثرییت می توانند ولی بیشترشان چنین نمی کنند.

اگر می توانیددست کسی را بفشاریدوبامحبت اورا شادکنیدبازهم خوشبختید.

اگرمیتوانید این متن را بخوانید 2برابر خوشبختید چراکه

یک میلیاردنفر درجهان بی سوادند!!!!!!!!!

روزخوبی داشته باشید.ازتلاش باز نایستید.

نعمتهاومواهبی که درزندگی دارید را بشماریدوبه دیگران نیزخوشبختی هایشان را یاداور شوید.

قسم به چشمات بعد از اين جز تو گلی بو نکنم

جز به تو وبه خوبيات به هيچ کسی خو نکنم

قسم به اسمت که تو رو تنها نذارم بعد از اين

اسم تو رو داد می زنم تا دمدمای آخرين

قطه به قطره خونمو يک جا به نامت ميکنم

دلخوشی های دنيارو خودم به کامت می کنم

می برمت يه جای دور می شم برات سنگ صبور

برات يه کلبه می سازم پر  از يه رنگی پر نور

روح ودل وجون وتنم نذر نگاهت می کنم

دنياهارو فدای اون چهره ماهت می کنم

هر چی که باختی مال من هر چی که بردم مال تو

حق حق تلخم و بشناس توی کوچه های خلوت

این خود عشق عزیزم نه بهانست نه یه عادت

غصه هام وبه تو گفتم اما چی ازت شنوفتم

یه نفس هم نفسم باش نذار از نفس بیافتم

گریه هامو تو ندیدی هر چی گفتم نشنیدی

من کدوم عهد و شکستم که از عشق من بریدی

وقتی نیستی لحظه هامو با خیالت می گذرونم

حتی تا آخر دنیا من برای تو می خونم

وقتی نیستی حتی خورشید میشه مثل لحظه هام سر

با توام آهای مسافربا همین ترانه برگرد

می توانم قلبی داشته باشم مانند آينه پاک و صاف که نوانيت عشق الهی در آن تجلی کند .
می توانم  همه نوع بشر از هر رنگ و زبان و نژادی را دوست داشته باشم زيرا آنها مخلوق معشوق روحانی من هستند .
می توانم غم ها را فراموش کنم و آماده حل مشکلات باشم .
می توانم آنقدر قلبم را سرشار از عشق کنم که ديگر جايی برای کدورت و دلخوری نماند .
می توانم به خاطر همه آن چيزهايی که خداوند مهربانم به من عطا کرده سپاسگزار باشم .
می توانم صادق ترين و مهربان ترين فرد روی زمين باشم .
می توانم در مسير رسيدن به کمال و ترقی تنها به هدف خود ناظر باشم و نه به ديگران .
می توانم هر گاه نياز به مدد الهی داشتم دستم را به سوی آن دلبر يکتا بلند کنم و از صميم قلب تنها او را صدا بزنم .
می توانم به آنچه که خداوند برايم در نظر گرفته راضی باشم .
می توانم با محبت خالصانه ، قلب پدرم ، مادرم ، خواهرم وبرادرم و همه اطرافيانم را شاد و مسرور کنم .
می توانم در تصميم گيری هايم از استاد بزرگ يعنی تجربه کمک بگيرم .
می توانم خالص ترين و پاک ترين شوم و بدون توجه به اوضاع کنونی عالم اينگونه باقی بمانم .
می توانم با دعا و مناجات خالصانه به سوی درگاه الهی حقيقت را بيابم

می خواهم بگویم
سلام مهربونم! ...می خواهم بگویم  ... از...
می خواهم از عشق سخن بگویم و از صدای سخن عشق... 
می خواهم از شور  بگویم و ازدوبارهء سرمستی ...
 میخواهم از  زیستن بگویم و از دوبارهء آغازیدن ...
میخواهم از نگاه بگویم و از دوبارهء نگریستن  ....
می خواهم از گام بگویم و از دوبارهء رفتن....
می خواهم از راه بگویم واز دوباره ء  در راه  قدم نهادن ...
 می خواهم ازنجواهای عاشقانه بگویم و از دوبارهء عاشقی .... 
 میخواهم... و می خواهم از همه اینها   بگویم و از رمزها و رازها...  و از زخمهای التیام نیافته درونم ...       
   اما دریغا! دریغا که واژه های دلم سنگین شده اند... آنقدر سنگین که در  کوله بار هستیم جای نمی گیرند.. 
و اما... 
و اما کدامین ستاره است که راه را نشانم دهد؟!...
 کدامین واژه است که واژه را تفسیر نماید؟!..
.کدامین عشق است که عشق را معنا کند؟!...کدامین شور است که سرمستی را بیدار کند؟!..
 کدامین سرگشتگی ، یارای پاسخ به سرگشتگیهایم را دارد... کدامین .... و کدامین...؟؟؟!!....

تو کوچه های خلوت ذهنم همیشه با خاطرات سیاه و سفیدی که از روزای بودنت دارم قدم زدم .. اون روزا باورم نمی شد عاشقت شده باشم ؛ همینجور که الان باور نمی کنم از پیشم رفته باشی . تو که می دونی ... تو که منو می شناسی می دونی خیلی ساله که شعری نگفتم دیگه ازم بر نمیاد .. اون روزای نوجوانی تموم شد ( ای تو که با من غریبه شدی ! ) شاید اگه بغض ام بشکنه ، بتونم باز شعرم بگم .. بتونم باهات حرف بزنم .. ولی نه انگار نمی شه ؛ کار من نیست . اگه گریه بهم امون می داد شاید ... ولی نمی ده . صدای برگا زیر پاهام داره باهام حرف می زنه .. می گه اون دیگه نیست . آخه یه کاری بکن عمر من ! نمی تونم عادت کنم بی تو باشم .. یا منم با خودت ببر یا که اصلا منو از خودم بگیر می خوام فراموش بشم .. مث این برگا که درخت فراموش شون کرده .. شب شده عزیز دلم .. سردمه خسته شدم بس که این راه ها رو که با هم رفتیم توو خاطراتم به امید دیدنت رفتم و برگشتم .. یه چی بگم نگی از بی وفایی منه .. صورتت انگار از ذهنم پاک شده ولی به جاش گونه هاتو هنوز زیر انگشتام حس می کنم به یاد شبایی که اشکها تو پاک می کردم
دلم برات تنگ شده
دلم برات خیلی تنگ شده
توو این شبای آخر پاییز سراغم بیا
یه حسی دارم که نمی تونم بنویسم .. نمی تونم بگم .. توو چشام بخون ............... گریه رو

بر کناری تو مرغ شیدا

با منه دل خسته گوید             

از چه بنشسته ای تو تنها

عشق یاری در دل دارم

میدهد هر دم آزارم

فتنه ها دارد در کارم

با خیالش در تنهایی

میگریزم از رسوایی

چی میشد گر دل اشفته ی من به شهر چشمای تو عادت نمیکرد
پرستوی نگاهت ناگهان از دل اشفته من هجرت نمیکرد
چه میشد اولین روزه جدایی برایم تا قیامت شب نمیشد
وجود پاک و سرشار از امیدم گرفتار سکوت شب نمیشد
چه میشد میتوانستم برایت غزل های بگویم عاشقانه
و یا در اخریم مصرع شعرم بگیرم از وجودت یک نشانه
چه میشد زیر باران نگاهت , گل نیلوفری را دیده بودم
و یا از باغ همسایه شبانه گل مریم برایت چیده بودم
چی میشد زیر سقف نیلی شب کنارم عاشقانه مینشستی
نمیگفتی
مسافر هستی

اموختم که

                گاهی مهربان بودن بسیار مهم تر از درست بودن است

اموختم که 

               مهم بودن خوب است ولی خوب بودن مهمتر از ان است

اموختم که

               هرگز نباید به هدیه ای که از طرف کودکی داده میشود نه گفت

اموختم که 

              همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک وی نیستم دعا کنم

اموختم که

             مهم نیست زندگی تا چه حد از ما جدی بودن را انتظار دارد

بله

           همه ی ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه های با او از جدی بودن به دور باشیم